Oepskanker

Het verhaal van Frank

Weekopname Ronde 2

augustus10

Van maandag 6 tot zaterdag 11 augustus:

Ik had natuurlijk onlangs de afdeling Oncologie van Alkmaar nog gezien i.v.m. de koorts en de opname die daar op volgden.
Het is gek, maar het wordt toch een soort van normaal om hier te zijn. Niet dat het fijn is ofzo, maar ‘t went.

We zijn toe aan ronde 2, dus eerst weer de weekopname van 5 dagen 5 nachten. Deze keer van maandag tot zaterdag.
Zaterdag krijg ik een prik om de dip op te vangen van de witte bloedlichaampjes zoals vorige keer.

Na de vorige keer had ik een ander plan de campagne bedacht: veel in de huiskamer, veel naar beneden wanneer ik niet aan de chemo zit en niet teveel liggen.
Eens kijken hoe dat uitpakt.

De binnenkomst is goddelijk, want…een prive kamer! Oh dames, dank dank dank! Dat is zooo de helft al van die hele behandeling! Werkelijk! Niet alle ellende om je heen horen, niet alle ellende om je heen zien! En wat helemaal top is deze keer: een eigen badkamer met toilet! Niet de hele nacht die pokke gang over omdat je 6 liter vocht per dag in je mik krijgt en je geheid elke 2 uur moet piesen ‘s nachts!

Dag 1 en dag 2 zijn een makkie, ook van de Bleo heb ik geen last, fluitend ga ik er doorheen (letterlijk, ik loop fluitend over de gang en de zusters hebben me al benoemd tot Frank de fluiter).
Maar ik weet, op dag 3 komt de klap.
Ik leer een stel kennen hier, een leuke jonge meid en haar partner, een charmante italiaan.
Zo sneu ook weer dit verhaal.. in de bloei van je leven, het allemaal voor elkaar en er gewoon NIET ziek uitzien.
Verhalen als deze doen je weer relativeren, waar we ons druk om kunnen maken in het leven is me nu een raadsel maar waarschijnlijk als ik weer in het dagelijkse sleurtje terecht kom, doe ik weer net zo hard mee.

We hebben het over de onwerkelijke dingen als simpel boodschappen doen, de mensen in de rij zo onbezorgd: wat eet ik vanavond? Wat doe ik op mijn brood etc?
Dingen die zo vanzelfsprekend zijn maar op 1 of andere manier zo ver weg van je af staan op dit moment.
Er is maar 1 ding dat je geest beheerst: The Fight of your Life!

Dag 3 is er, en waarempel de klap! Ik ben moe en über misselijk, ik loop al vanaf de middag tegen het kotsen aan.
Maar achteraf blijkt het mijn eigen stomme schuld, ik heb niet al mijn pillen genomen in de ochtend, want ik dacht, ik spreid het dan heb ik geen last.
1 van die medicijnen die eigenlijk 2 pilletjes zijn werken 24 uur… maargoed ik ben die dag niks waard!
Mijn vriendjes van de afdeling komen nog  even gedag zeggen, nog waarvoor dank! Ik wens jullie al het goeds!

Maar wat voel ik me kut, echt doodziek loop steeds te kokken maar er komt niks.
Mijn eten stuur ik ook direct weg, spaghetti maar ‘t had ook stront kunnen zijn, brrrrr die lucht!
Ik vraag om wat sterkers tegen de misselijkheid, en dat krijg ik dan ook, en ik merk niet veel maar tijdens het Skypen met mijn broertje voel ik mij steeds meer opknappen.
Nog een bijwerking van dat middel, je wordt er nogal wakker van….en ik krijg weer honger! Hoppa! Ik prop er 2 muesli repen in dat heb ik dan maar alvast binnen! Ik kijk nog een aflevering of 10 van Pawn Stars. Wat een heerlijk vermaak is dat :) en dan is het slaapie tijd! Mijn vocht niveau was gelukkig goed dus hoef niet de hele nacht op de plee.

Ze wegen je bij binnenkomst en je mag aan het einde van de dag niet meer dan 2 kilo zwaarder zijn, dit zou namelijk 2 liter vocht betekenen.
Ben je te zwaar, dus die 2 kilo, dan krijg je plasmiddel……en dat werkt kan ik melden, dan kan je net zo goed op de plee blijven zitten.

Dag 4 is een redelijke dag, de vermoeidheid slaat in als een bom, en wanneer Anke ook op visite is slaap ik evengoed…sorry schat!
Deze hele week heb ik veel visite gehad trouwens, heerlijke afleiding! Top mensen!
Het avond eten van dag 4 is nasi…werkelijk het hoogte punt was nog de kroepoek, het eitje en de pindasaus…de nasi zelf is niet te nassen.
Wat ben ik dan toch een goeie kok, bedenk ik mezelf.
Mijn gewicht is prima vandaag, geen plasmedicijn en lekker de nacht in!

Dag 5!

Jippie de laatste dag, nog 1 nachtje, enkel het gegeven dat het de laatste dag is maakt het al beter!
Na deze week moet ik nog maar 1 weekopname (als het allemaal goed is natuurlijk!).
Lekker douchen in de ochtend met heerlijk Rituals meegebracht door mn lieve Mama en Guus, het ruikt zo heerlijk! Blue Dragon en Hammam Delight maar dan ga je je weer afdrogen met die azijn handoeken en is het lekkere er af :( kan niet wachten totdat ik thuis ff lekker fris kan douchen en mij afdrogen zonder dat ik naar azijn stink.

Anke is al vroeg vandaag, en we nemen even plaats in mijn kamer voordat we naar beneden gaan, ff een smoothie erin…toch wat vitamines.
Even over die smoothie, welke grootgeldverdiener er achter dat restaurant bij het MCA zit…smoothie  3 .75, saucijs 2.50 dat x 2 is 12.50, beetje happie is dus ruim 25 gulden! Daar had je ooit 2 pizza’s voor….niet bij nadenken maar.

Ik merk toch wel de vermoeidheid, en we gaan niet veel later weer naar mijn kamer.
Ik klim in bed en merk al snel dat ik in slaap val (helaas moet ik die slaap weer onderbreken om te pissen! GRRRR!)
Maar ik voel me ok, veel beter dan de eerste kuur…. is het omdat ik weet wat het is, of komt de klap deze keer later? We gaan het meemaken!

Het is nu 18:00 en de laatste liter van de 100250 cc chemo van deze week zit er in. 10 liter cola en een beetje, bizarre hoeveelheid niet?
Mijn gewicht is wel kantje boord (altijd al haha) maar veel te piesen..wel kak, moet om 0:00 nog gewogen worden en als het dan niet goed is moet ik een kussentje mee naar het toilet om daar maar te slapen!

Nog 1 nachtje, en dan zijn we weer lekker 2 weken thuis, naja lekker…zal mij benieuwen wat me te wachten staat!

Thanks voor reading!

 

8 Comments to

“Weekopname Ronde 2”

  1. Avatar augustus 10th, 2012 at 20:28 Ellen Oosterwal Says:

    Respect Frank!


  2. Avatar augustus 10th, 2012 at 21:32 marianne Says:

    Goed om weer van je te lezen! Ik miste je updates al…
    Ik wens je een hele goede nacht en dan lekker naar huis!!!!!

    You go man!!!!


  3. Avatar augustus 10th, 2012 at 23:45 francien Says:

    frank klasse hoe je dit allemaal ondergaat, sterkte zweitse en francien van der woude


  4. Avatar augustus 11th, 2012 at 06:49 An Says:

    Zaterdagochtend kwart voor 8 hier in Schagen: Jij alweer bijna op weg naar huis als het goed is, heerlijk vooruitzicht ! Deze week is maar weer mooi voorbij Frank :) Houd deze positieve energie vast en op naar 2 weken home sweet home.

    Liefs, An x


  5. Avatar augustus 11th, 2012 at 11:21 Conny Griffioen Says:

    hi Frank,
    Roland en ik zijn onder de indruk van je verhaal, En dan vooral ook de manier hoe je het beschrijft. Groot respect. Je bent alweer lekker thuis nu. Geniet er van!


  6. Avatar augustus 11th, 2012 at 16:10 Stefanie Says:

    Heyy ik ben weer helemaal up2date. Blij dat deze sessie beter ging. Behalve die woensdag dan. En nu dus 2 weken lekker thuis. Hoop dat je ff kunt genieten van de ‘normale’ thuis taverelen;)… Dikke kus Steef


  7. Avatar augustus 12th, 2012 at 22:48 Stefan Schuiling Says:

    Fijn om weer een update te lezen!

    Ook mooi dat het deze week beter is gegaan dan de eerste keer!


  8. Avatar september 26th, 2012 at 16:31 Monique Wals Says:

    Hi Frank,

    Ik had van een collega van Anke gehoord dat je een blog bijhoudt en van Anke kreeg ik van de week het webadres. Ik praat vrij regelmatig met Anke over jullie situatie, de kinderen en natuurlijk ook jouw gezondheidstoestand. Ik moet bekennen dat ik met jullie te doen heb. Ik zou echt niet in jullie schoenen willen staan, maar wie wel? Ik zou willen steunen waar ik kan. Ik mag Anke graag en ben nu al best een tijdje bij haar onder behandeling. Van de week vroeg ze me nog of ik op tv was…hahaha…ze herkende mijn achternaam niet, maar herkende wel mijn stem. Inderdaad, dat was ik, maar de naam is mijn meisjesnaam. Na een scheiding ben ik die gaan gebruiken. Ben inmiddels wel weer getrouwd, maar ik heb niet zoveel zin om het wéér aan te laten passen, laat het maar zo.
    Ik lees je verhalen en heb nog een stukje te gaan. Het is alsof je er bij bent, je schrijft erg leuk! Vooral gewoon dat platte….die woorden die door je heen gaan….gewoon zoals je bent denk ik. Ik bewonder je openheid in je verhalen. Lekker blijven doen hoor! Op tv volg ik voor het derde seizoen het programma ‘over mijn lijk’ van BNN. Heel interessant en droevig en triest tegelijk. Heel dubbel allemaal. Je kijkt naar 5 jong volwassenen die elk een vorm van kanker hebben en terwijl je kijkt, weet je dat er van hen al een aantal niet meer onder ons zijn. Hoe bizar is dat? Ook zij houden een blog bij, maar toch minder frequent als de deelnemers van het eerste seizoen. Als je ooit de behoefte hebt… http://www.oml.bnn.nl

    Nou, ik ga verder lezen. Ik hoop nog jaren van je te lezen en dan natuurlijk niet omdat je weer ziek bent, maar gewoon omdat je van het leven geniet.

    Het ga je goed!

    Monique


Email will not be published

Website example

Your Comment: