Oepskanker

Het verhaal van Frank

Herstel en een kado van “de grappige man”

augustus15

Hoewel de week kuur opzich beter verliep dan de eerste keer, valt het herstel echt tegen.
Mijn lijf wil niet, ik ben zo zo gaar, niet normaal! Het is duidelijk een dieper dal dan de vorige keer.

Ik moet een Prik krijgen voor het opkrikken van de witte bloedlichaampjes zodat ik niet weer in een dip raak zoals de vorige keer.
Deze prik moet worden gezet door een verpleegkundige, die belt me dan ook dat ze deze op zondag komt zetten tussen 11:00 en 12:00.

Werkelijk, ik mag het niet zeggen maar de dame die de prik komt zetten komt rechtstreeks uit een slechte porno!
Ik dacht eerst aan een grap, maar ze ging me toch echt prikken op de hakjes, ultra kort minirokje en topje.
Werkelijk, het zag er zelfs voor in een disco een beetje trashy uit ! Dat kan natuurlijk al1 bij mij haha.
Van de prik zelf word ik een beetje grocky, ik ben al helemaal lek geprikt maar van deze in mijn buik (waar het meeste vet zit!) heb ik toch wat last.

Ik ga dan al snel liggen, ff bijkomen en het zweet breekt me uit, maar van de bijwerkingen ala botpijn en geïrriteerde huid heb ik geen last gelukkig.

De misselijkheid is erger dan de eerste kuur helaas, en ik moet dan ook goed kotsen in de ochtend. Er komt enkel gal want eten doen we nog niet zo goed.
Niks smaakt zoals het moet en de trek is er ook gewoon echt niet.
De weegschaal geeft nu 101 kilo aan…we begonnen met 111, dat zijn 10 kilo minder! Ik wou wel afvallen maar dit gaat wel erg hard haha! Gelukkig heb ik nog wel een kilo of 10 te verstoken voordat het eng wordt!
Ik doe niks anders dan slapen, ik zak gewoon weg midden in een tv programma. Ik denk dat ik zo 5-6 uur slaap overdag.
En als je dan ‘s avonds naar bed moet voelt het ook aan alsof je echt moet slapen. Je lichaam is dus echt bezig met een herstel gevecht.

Op dinsdag 14-08 moet ik weer voor de Bleo op de dagopname, we zijn deze keer in de middag aan de beurt.
De Bleo zit er zo weer in, maar tijdens de kuur word ik gebeld door de assistent van mijn huisarts.
Wat blijkt? Ik heb op een afdeling gelegen met iemand waar de MRSA bacterie is vastgesteld.
Ik moet worden onderzocht op het virus, dat betekent 2 wattenstaafjes in je neus, hihi dat kriebelt. 2 wattenstaafjes in je mond en 2 wattenstaafjes in je bilnaad.
Ik heb, toen mijn weerstand 0 was, natuurlijk aan de antibiotica gelegen op de onco afdeling bij de grappige man…. grrrrrr! Dus mijn weerstand was 0 en er was een nasty bacterie. Je zal zien dat ik dan weer de mazzel heb dat op te lopen!

De Bleo heeft weer zijn bijwerkingen zoals gewend, ik krijg in de middag weer dikke koorts, lig te rillen onder een dekentje terwijl het buiten weer 24 graden is.
Ik ga boven in mijn bed liggen omdat mijn kids NIET te genieten zijn, pfff die kleine peuter puber dame is bijdehand tegen mama. Oehlala. respect voor de zelfbeheersing van mama!

Ik val in slaap, en na 2 uur slaap zakt de koorts, tijd om toch wat te gaan eten en drinken, ik heb mijn krachten nodig!

Ik slaap weer goed deze nacht, YES! dat is het halve werk, goede nachtrust!
Ik ben nog steeds moe, maar voor de verandering hang ik niet boven de pot! Er is verbetering! Keep u posted!

4 Comments to

“Herstel en een kado van “de grappige man””

  1. Avatar augustus 15th, 2012 at 09:37 Reinier Says:

    Haha mooi verhaal van die trashy nurse :)
    Keep you head up!


  2. Avatar augustus 15th, 2012 at 22:47 marianne Says:

    HAHAHA deze damne heeft je blijkbaar wel goed af kunnen leiden van de prik…..

    Wanneer hoor je de uitslag of je wel of niet dit cadeautje van deze grappige man aangepakt hebt ?

    Hou je taai!


  3. Avatar augustus 16th, 2012 at 00:04 Suus Says:

    Niet zo klagen over de zuster Frank! Had je liever dat ma Flodder aan je bed stond? Mooi toch, dat we in een land wonen waar dat gewoon allemaal kan! Enne..lekker effectief afvallen zo, maar er zijn ook gezondere manieren hoor ;-p Hou je sterk X


  4. Avatar augustus 18th, 2012 at 23:55 Pieter & Angeline & Mila Says:

    Ha Frank,

    Geniet nog even lekker van je tijd buiten het ziekenhuis! Op krachten komen, dan een laatste (jawel, dat wordt de laatste!) week chemo en dan eindelijk van deze ellende af zijn! We denken aan jullie.

    X Pieter, An en Mila


Email will not be published

Website example

Your Comment: