Oepskanker

Het verhaal van Frank

Grote volwassen mannen poep

augustus1

Dinsdag 31 juli, dag 15:

De dag begint vroeg, en met moeite schuif ik er vla in en kwark met jam, echt zo apart dat een ziekenhuis je eetlust zo ontneemt.
Na het ontbijt komt er een dame bloedprikken.

Even lekker douchen, en nadat ik terug kom is Anke er al.
De dokter komt kijken, weer een andere vandaag, een jonge vent van een jaar of 27, mijn bloed resultaten zijn binnen maar zijn nog steeds niet goed, eigenlijk zijn ze nog slechter. Ik zit nu op een waarde van 0.2 ipv 0.3 de dag ervoor. ‘Maar’ zegt de dokter ‘dit is waarschijnlijk wel de dip en het zal wel omhoog gaan’.
De chemo op de dagbehandeling zal naar hier verplaatst worden.  Ok het moet maar, ik heb me er nu al bij neergelegd dat ik hier langer moet verblijven.

De zuster meld me dat ik wel naar een andere kamer ga, ik kom op een 2 persoons kamer te liggen bij een man van 70, erg grappige vent zegt ze nog…

Werkelijk…Grappig? Is er iets grappigs aan een man die aan zijn bed gekluisterd ligt en daarom moet poepen op een po?
Dat gebeurt op die kamer heh! Dus je moet je voorstellen dat er een volwassen vent in je slaapkamer komt schijten, dat geurt!

Of is het grappig dat de man snurkt als een bouwvakker (Alex een goede vriend van me  heeft ooit eens heel centreparcs wakker gehouden)?
Of is het grappig dat de man uit het niks ‘Auw auw godverdomme wat een ellende’ roept?
Of is het grappig dat de man in zijn slaap praat als een echte zeeman: ‘noooi kiek doan dat het ik toch zegt’.
Het is verschrikkelijk voor die man, niemand gun je dit maargoed ik wil ook slapen…GRRRR!

Ik ben in staat om een keer bij die zuster midden in de nacht in d’r slaapkamer te schijten en d’r wakker te laten schrikken door heel hard Auw te roepen.. kijken of haar definitie van grappige mannen dan blijft.

Om een uur of 01.00 ga ik maar oordoppen halen, en terwijl ik op de gang wacht op een zuster want waar zijn ze nou, hoor ik waar ze zijn. Ze zijn weer bij de vrouw die steeds loopt te kermen van de pijn. Ik hoor haar ook  ‘Auw..ahouw..auw’.

Gelukkig er komt een zuster ! En gelukkig ze hebben oordopjes! Ook door de dopjes heen hoor ik de ellende maar wel minder harde ellende… en ik val in slaap.

Morgen klein zakje chemo, en hopen op meer witte bloedlichaampjes en dan naar huis!

Email will not be published

Website example

Your Comment: