Oepskanker

Het verhaal van Frank

Dag opnames en zo..

juli26

Het thuis zijn kent 2 kanten, 1 het is heerlijk geen ziekenhuis om je heen te hebben maar 2 je voelt je ellendiger dan dat je het ziekenhuis uit kwam.
Die energie moet je even zien te vinden, je moet aftasten wat er nou goed voelt en wat niet.
Ik heb 2 jonge kinderen, een lekker bijdehand peuterpuberend meisje van 2,5 en een jongen van 11 maanden.
Die 2 apen maken toch wel veel drukte en dat kost energie, ook al weet ik dat ik mag blijven zitten of liggen, je gevoel zegt ik moet iets doen.

De eerste 2 dagen uit het ziekenhuis kon ik niet voor of achteruit, ik liep steeds tegen een muur van moeheid en leegheid aan. Het gevoel is het beste te beschrijven alsof je een dikke vette griep hebt met 40 graden, je lichaam helemaal verrot is van het constant moeten poepen en kotsen….en dat dan 24 uur.
Op een gegeven moment ben ik maar paracetamol gaan slikken, dit lijkt inderdaad te helpen maar het gevoel raak je niet kwijt.
Dat frustreert mij, en je moet weten als Frank boos wordt omdat iets niet lukt kan Frank best boos worden, hoe ziek ook ik sla zo iets door midden (slechte eigenschappen heeft iedereen toch?). Maar ik zal me er aan moeten overgeven, zucht, en dit was nog maar de eerste opname.
Hoewel de eerste opname, er is al wel 10 liter met chemische rommel door je flikker gespoeld! Elke dag 2 liter en op de dinsdagen 2,25 liter.
Je krijgt naast de chemo dan per dan ook nog eens 4 liter zoutoplossing gespoeld via het infuus, ik kan jullie melden dat je er een behoorlijke geïrriteerde blaas van krijgt. Zelfs 2 dagen uit het ziekenhuis moet ik nog 4x per nacht te pissen, niet goed voor de nacht rust.

Beetje bij beetje krijg je toch je krachten terug, nu heb ik de mazzel dat ik de kuur hoogzomer krijg, ahum het is de hele frickin’ lente en zomer bal en ik kom thuis en het is 30 graden op mijn slaapkamer, dat is is dus ruk. Slapen doe ik dan ook niet…gewoon niet! Schijnt een bijwerking te zijn van de medicijnen die ik slik tegen te misselijkheid. Ik ben ‘s ochtends niks waard maar in de avond heb ik energie voor 10 (bij wijze van).
Ik besluit dan ook wat te vragen om te slapen, nog meer pillen! jeuj!

Woensdag is het tijd voor de dagopname, wat ze ook wel uuropname hadden kunnen noemen want er gaat een zakje ter grote van een pakje Caprisonne aan het infuus, er staat alleen geen vrolijk zonnetje en dansend fruit op de verpakking.

Spulletje zit er met een uur in incl zout oplossing om je vaten een beetje door te spoelen.
Zo’n klein zakje, daar ga je toch geen last van hebben??? WRONG!

Die avond is het weer heerlijk 25+ graden buiten en ik lig onder een dekentje op de bank te rillen van de koorts, wow wat voel ik me verrot.
Mijn dochter wil heel schattig steeds bij me komen liggen onder de deken, maar ja zo druk als die kids zijn dat werkt niet…sorry lieverd even niet bij papa in de buurt…

Ik heb nieuwe maagbeschermers gekregen (ja nog meer pillen) die neem ik in samen met 2 paracetamol en warempel een uur later ben ik weer wat waard.

Even het lijstje qua medicijnen die ik nu heb:

1: Paracetamol :) mijn witte vrienden zijn het!
2: Ondansetron – Tegen extreme misselijkheid
3: Metoclopramidenmonohydrochloride (wie verzint een woord als dit?) tegen misselijkheid
4: Movicolon – Om te blijven poepen want van de anti misselijkheids pillen raak je verstopt.
5: Pantoprazol – Maagbeschermers, werkelijk Rennie is voor pussy’s, deze pillen zijn de shit!
6: Temazepam – Zzzzzzzz

Qua bijwerkingen van de chemo valt het nog mee, ik heb last van:

Droge lippen
Suis in mijn oren
Misselijkheid
Veranderde smaak
En ‘gewoon’ algehele malaise

Die suis hoop ik echt dat die weggaat, het is af en toe net een hoog frequent in mijn hoofd.

Vannacht even heerlijk geslapen op de Pam hopelijk voelen we ons na vandaag weer beter en zit er een stijgende lijn in!

3 Comments to

“Dag opnames en zo..”

  1. Avatar juli 26th, 2012 at 16:54 Stefan Schuiling Says:

    Had al even geen update gezien op je site, dus ging er eigenlijk van uit dat je het begrijpelijk zwaar had.

    Het ellendig voelen en niets kunnen daardoor is echt waardeloos inderdaad zeker als je ook nog eens kinderen hebt.

    Hopelijk gaat het nu weer iets beter met je/jullie!

    Sterkte


  2. Avatar juli 28th, 2012 at 15:58 An Says:

    Hej lieve neef,
    Een week geen internet gehad, maar wel via sms en zo op de hoogte gebleven. Toch laat je anderen lachen met hoe je schrijft (mij in elk geval wel). Schrijven houdt ook een beetje op de been, denk ik, delen helpt.
    Ups en downs, je hebt ze te gaan, of je wilt of niet.
    Nummer 3 van de rits medicijnen is een leuk galgje-woord trouwens :)
    Hou je hoofd koel, en vooral positief, tot snel.
    Liefs xxxx An en de andere Zonnetjes


  3. Avatar juli 29th, 2012 at 21:40 Joyce Says:

    Alsof ik mn eigen verhaal lees…. ik weet wat je voelt.. en geloof me.. er komen betere tijden XXX Volhouden, afzien en je zelf er doorheen slepen. Je kan het. Dikke kus.


Email will not be published

Website example

Your Comment: